Powoli zaczęli schodzić się goście:
Maciej i Jędrek trochę tańczyli
Lecz Antonio nie bardzo był tym zachwycony
Wreszcie M. doczekał się tortu i wszyscy zaśpiewali jedną z najbardziej znanych w Polsce pieśni
Przystąpiliśmy do konsumpcji, z tego co widać dzieciaki naprawdę czekały na tort i przy zachęcie Krzyśka dały upust swoim pragnieniom
Jak widać tort przetrwał nawał dziecięcych gryzów i można było przystąpić do rytualnego cięcia. M. się cieszył (lubi słodkie), lecz spoglądał z uwagą czy aby nie dostanie zbyt małego kawałka
No i nie wszystkim smakowało
Później poszliśmy pograć w "misie-patysie". -Patrz Antonio jak tam wrzucisz, to wpłynie pod mostek
Dobra, teraz wszyscy bierzemy patyczki, rzucamy...
... i sprawdzamy, który wypłynął pierwszy. A jak nie wypłynął wcale, to zawsze można trochę nagiąć rzeczywistość i dorzucić mlecz z tej strony.
Były jeszcze inne atrakcje, było mnóstwo jedzenia, które jemy jeszcze dzisiaj (znaczy dużo go było), były konkursy, nagrody, zabawa na placu zabaw. No i jedna z lokalnych atrakcji - naprawdę rozległy żywopłotowy labirynt, w którym uwierzcie mi można się zgubić. Tylko niestety, nie zabrałem do labiryntu aparatu, jakoś nie wyszło. Postaram się kiedyś to nadrobić. Pogoda dopisała, humory też. I niech żałują Ci, którzy nie byli :(
A dla uczestników dzięki za wizytę i za piękne prezenty.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz